Gdy Matematyka nie ma sensu Franio Hey 364

Kiedy mówisz „nie wiem”, zwykle wcale nie chodzi o brak wiedzy. Często chodzi o brak pewności, brak mapy w głowie, a czasem o to, że temat jest bardziej skomplikowany, niż wypada przy kawie z ludźmi. Taka drobna porażka wizerunkowa, tylko że w środku to wcale nie porażka, raczej sygnał alarmowy: „Hej, tu jeszcze nie mam porządnego modelu”. Problem w tym, że „nie wiem” działa jak hamulec awaryjny. Człowiek słyszy „nie wiem”, więc nie dopytuje, nie testuje, nie przechodzi

Matematyka ma reputację świata, w którym liczy się tylko wynik. Tyle że w klasie, na próbnej maturze i w każdej dorosłej sytuacji, w której ktoś każe ci „policzyć to i tamto”, problem prawie zawsze zaczyna się wcześniej niż w kalkulatorze. Zaczyna się w zdaniu. W tym jednym fragmencie treści, który niby czytasz, ale mówiąc wprost, twoja głowa skacze po tropach. Czytanie zadań to nie romantyczna umiejętność „ładnego rozumienia tekstu”. To praktyczny mechanizm, który oszcz

Matematyka ma w sobie coś z wróżki, która mówi: „Powiem ci, ale nie tak, żebyś od razu zrozumiał”. Jednego dnia wszystko jest logiczne, drugiego już tylko czujesz, że liczby patrzą na ciebie z góry. Ten artykuł to nie lista cudów, tylko plan na 30 dni, który ma jeden cel: przerwać błędne koło „czytałem, zrozumiałem, zapomniałem” i zamienić je na „zrobiłem, pomyliłem, poprawiłem”. Od razu uczciwe zastrzeżenie: nie ma planu, który sprawi, że w 30 dni będziesz w stanie udow

Matematyka ma w sobie coś z kuchni. Możesz mieć najlepsze składniki, ale jeśli przypalisz cebulę, to i tak cały sos będzie do wyrzucenia. W nauce matematyki cebulą najczęściej okazują się nawyki. Nie te spektakularne, typu „nigdy nie robisz zadań”, tylko drobne, powtarzalne błędy, które na początku wydają się niewinne, a potem robią wielki bałagan w głowie. Poniżej zebranych jest kilka najczęstszych pomyłek, które widzę u uczniów i studentów, oraz konkretne sposoby, żeby je

Kiedy mówisz „nie wiem”, zwykle wcale nie chodzi o brak wiedzy. Często chodzi o brak pewności, brak mapy w głowie, a czasem o to, że temat jest bardziej skomplikowany, niż wypada przy kawie z ludźmi. Taka drobna porażka wizerunkowa, tylko że w środku to wcale nie porażka, raczej sygnał alarmowy: „Hej, tu jeszcze nie mam porządnego modelu”. Problem w tym, że „nie wiem” działa jak hamulec awaryjny. Człowiek słyszy „nie wiem”, więc nie dopytuje, nie testuje, nie przechodzi

Masz wrażenie, że zadania z treścią pisane są nie dla ludzi, tylko dla zwierząt laboratoryjnych? Że czytasz, rozumiesz słowa, a potem nagle nie wiesz, co z tym zrobić? Spokojnie. To nie jest kwestia wrodzonego talentu do rachunków. Zwykle to po prostu brak jednego konkretnego nawyku: umiejętności rozpakowania treści na to, co da się przeliczyć. I tu przyznam się do czegoś, co brzmi wstydliwie, a jednocześnie jest całkiem normalne: kiedy uczyłem się jako nastolatek, też p

Są dwa rodzaje dni w życiu zawodowym i szkolnym. W pierwszym liczysz się z wynikiem, w drugim z tym, co cię prowadzi do wyniku. Brzmi podobnie, ale mózg ma tu różnicę jak między kawą z ekspresu a kawą „z proszku”, którą ktoś nazwał kawą, bo tak. Sens jest tą drugą rzeczą, o której nie mówi się na spotkaniu projektowym, a potem wszyscy są zaskoczeni, że nikt nie ma energii, choć harmonogram jest „jak w planie”. Problem polega na tym, że większość systemów nagradza tylko k

Matematyka ma reputację świata, w którym liczy się tylko wynik. Tyle że w klasie, na próbnej maturze i w każdej dorosłej sytuacji, w której ktoś każe ci „policzyć to i tamto”, problem prawie zawsze zaczyna się wcześniej niż w kalkulatorze. Zaczyna się w zdaniu. W tym jednym fragmencie treści, który niby czytasz, ale mówiąc wprost, twoja głowa skacze po tropach. Czytanie zadań to nie romantyczna umiejętność „ładnego rozumienia tekstu”. To praktyczny mechanizm, który oszcz